निर्झरा

घेइ जन्म गिरीवरी सुंदरा
निघे मग सोडूनी हात
समृध्द करावया सारी सृष्टी
गाणे जीवनाचे गात

दौडत धावत सुटली ती
जणू नवतरुणी चंचला
प्रियकरा भेटण्या धावतसे
प्रियतमा तोडुनी शृंखला

कुणी म्हणती गंगा नर्मदा
कुणी म्हणती गोदावरी
पाहती कुणी तिज मुर्तीरूपे
पुजती स्थापूनिया मंदिरी

घेइ रुप निर्झराचे खळाळ
कधी वाहे ओहोळ अवखळा
मवाळ करीती प्रवाह तिचे कधी
पाषाण र्हुदयी शिळा

भ्रष्ट करी मानव कधी तिज
निसर्ग होतसे प्रक्षुब्ध
रुद्रावतार दाखवूनी ती मग
सृष्टीस करीतसे स्तब्ध

जीवनदान हे सृष्टीचे देउनी
कृतकृत्य होतसे ति माता
फूलवुन नवी आयुष्ये तीरावरी
प्रसवते जीवनगाथा

विसर्जित करून अंतरंग सारे
सागरातळी समरसते
अथांगाशी एकरुप होऊनी
अखंडित प्रवाही राहते

– दर्शन