क्षण

आनंदाचे काही क्षण ते
ओंजळीत माझ्या धरी
काही वाहती ओंजळ भरुनी
तीरावरल्या वाळूपरी

मोल क्षणाचे सांगे एक तो
कुणी धावपटू मना पासून
पाऊल एक ते ठेवी वंचित
त्या विजया च्या रेषेपासून

ढळता तोल शिखरावरुनी
तुटु लागती दोर जीवाचे
शाखा वृक्षाची लागता हाती
कळून येती मोल क्षणाचे

लडीवाळ क्षण एक असा
तिज वाटे स्तंभीत करावा
हास्य गोड असे बाळा चे
पाहता मातेचा उर भरावा

क्षण दुख्खा चे उभे रहाती
डोंगर बनूनी वाट अडविण्या
मोजकेच परि क्षण आनंदी
पुरेच पडती जीवन जगण्या

– दर्शन