चारोळ्या

आणखी एक रात्री असाच
तुझ्यापासून दुरावलोय
पण स्वप्नातल्या भेटीला तुझ्या
चांगलाच सरावलोय

सवयीच झालय आता
तुझी वाट पहाणे
जमू लागलेय मला असे
तुझ्यात गुंतून रहाणे

स्मित तुझ्या गालांवरचे
अन केसांचा पडदा हलता
दिवस हा सुरू व्हावा
तुझ्या बटांवर झुलता

रिपरिपत्या प्रेमाने
मनाला माझ्या भिजवतेस
मग चांद्ण्यांच्या रांगोळी ने
अख्खी रात्र सजवतेस

बासरी चे स्वर आज
चुकून फसले
जेव्हा राधेचे बोलके ओठ
स्वतःशीच हसले

पौर्णिमे चि टिपूर रात्र
अन तुझं दूर असण
जणू पाण्यातल्या बिंबात
चंद्राला शोधत बसण

तु मी अन तुझे बरसते शब्द
मग तो मावळता सूर्यही
काहीसा होतो स्तब्ध

स्वप्नाविना तुझ्या सखे
मावळेना रात्र ही
मिट्ता न मिटती पापण्या
जरी थकली गात्रही

दर रात्री तुझ्या आठवणी
आभाळ भर उगवतात
मग माझ्या सोबत त्यासुद्धा
सारी रात्र जागवतात

कटाक्ष तुझा तिरपा
अन ते तिरपे कवडसे उन्हाचे
उबदार या सकाळी
फुलवती ताटवे मनाचे

आजही समुद्र संध्येची
वाट पाहत बसतो
मग मलाही पाहतो किनारी
अन हळूच गालांत हसतो

क्षितिज व्यापून टाकणारी
या संध्येची लाली
जणु तुझ्या स्पर्शाने ओठांच्या
ती चिंब चिंब न्हाली

तुझ्या डोळ्यांच्या झरोक्यातुन
मनीचा तुझ्या ठाव घेउदे
तुझ्या मनाच्या उंबऱ्यावर
मला छोटीशी जागा मिळुदे

का प्रत्येक पहाट अवघी
तुझ्यासवे वाटे नवी
का हे सलज्ज पुष्प
स्पर्शतो अवखळ रवी

काल स्वप्नांच्या नगरीत
तुझी वाट पाहिली
सरत्या रात्री आलीस
म्हणून रात्रही थांबून राहिली

नाजूकश्या तुझ्या पाउलानी
पहाट यावी न्यारी
दिवसावरी या साऱ्या तुझी
पाउलेच उमटावी सारी

सवय तुझी नेहमीचिच
स्वतःशी बोलण्याची
मला असते एक संधी
तुझ्या मनात शिरण्याची
तुझ्या पुढे रिता होतो
माझ्या मनाचा घडा
तुझ्या मनाच्या अंगणी मग
माझ्या भावनांचा सडा

अर्ध्या रात्री अशी मैफलीतुन
निघून जाशील दुर
मग सजविलेल्या भैरवी चे
कसे जुळतील सुर

आठवांची तुझ्या सर
ओसरता ओसरेना
तुझ्या प्रेमाची घागर
काही भरता भरेना

आस लागून राही मला
तुझ्या एकदा तरी दिसण्याची
माझ्या नेत्रान्नीच काढतो नजर
तुझ्या गोड हसण्याची

– दर्शन

नकाब

एक नकाब वाला घुमता था…
कभी गलियां , कभी शहरो मे, कभी गाओ , तो कभी मेले मे….

तरह तरह के नकाब रहते थे पास उसके….
जानवर थे कुछ तो कुछ थे जोकर, कुछ भगवान भी रहते थे लटकते कई राक्षसोंकेबिच…
कुछ हसते, कुछ मुस्कुराते, कुछ रोते… कुछ तो ऐसे थे कि जैसे साप सूंग गया हो….

नकाब भी ऐसे की नकाब नही जिंदगिया  हो अलग अलग इनकी…
खरीदकर कोइ अपने दर्द छुपाता तो कोइ असलियत…. कुछ तो खुशिया तक छुपा जाते थे इनसे ढककर.

एक दिन उससे पुछा तुम्हे कौनसा पसंद है इनमे….
उसने कहा साहब भूख पर चढनेवाला बनाने मे जुटा हूँ…
बनतेही बेचने आ जाउंगा

दर्शन

युध्द

रे जीवना तुझ्या विरूध्द
तुझ्याचसाठी लढतो आहे

खवळलेल्या सागरा वरची
हिंदकळनारी नाव जसा मी
उसळणार्या लाटांनाही
पुरून तरी मी उरतो आहे.
रे जीवना तुझ्या विरूध्द
तुझ्याचसाठी लढतो आहे

खळगे शेकडो अडवती वाटा
नियती पेरते काटे तरीही
विश्वासाची वहाण घालुनी
लांघुनी सर्वा धावतो आहे
रे जीवना तुझ्या विरूध्द
तुझ्याचसाठी लढतो आहे

वाद्ळ् वारे सोसाट्याचे
संकटांचा पडो पाऊस कितीही
करून मन पोलादी कणखर
वार तयाचे टोलवितो आहे
रे जीवना तुझ्या विरूध्द
तुझ्याचसाठी लढतो आहे

रे जीवना प्रवाह तुझा जणू
उधाणलेली नदी प्रवाही
प्रवाहात त्या सुर मारुनी मग
उलट दिशेसी पोहतो आहे
रे जीवना तुझ्या विरूध्द
तुझ्याचसाठी लढतो आहे.

तुझ्याच भूमीवरी युद्ध तुझ्याशी
हारजीत हा खेळची सारा
जीवनाचा सैनिक इथला
जगण्या साठी मरतो आहे
रे जीवना तुझ्या विरूध्द
तुझ्याचसाठी लढतो आहे.

– दर्शन

पाकळ्या

उमलल्या या पाकळ्या
जणू उमलति पापण्या तुझ्या

पहाटेची लालिमा जणू
पसरली गाली तुझ्या

ओठी झरावे अमृत
जणू मंदिरी घंटारव व्हावा

दिवस असा उमलत जावो
क्षणोक्षणी आनंद द्यावा.

— दर्शन

देश ये मेरा

केसरिया रंग मे रंगा
हर सर्फरोश गया फांसि पर झुल
अमन शांती के सफेद पंछी
हरी डाल पर कुके बुलबुल

रंगबिरंगा देश ये मेरा
रंगबिरंगा हर इक फुल
ऱंगिली है भुमी मेरी
ऱंगिली हैं इसकी धुल

शब्द

उगवती कधी ते डोंगरा आडून
राहती भरून आसमंति

कधी ओघळति गवता वरुन
बनून दवबिंदूचे मोती

खळाळती कधी ते पात्रातुनि नदीच्या
फोडीती पाझर पाषाणाना

कुजबुजत राहती चोचीतुनि पिल्ला च्या
मातेसि तयांच्या आर्त हाक देती.

कधी कोसळति बनूनिया बाण
कधी वाहती वाणी ओघवती

शब्द हेचि रत्ने शब्द शस्त्र होती
शब्द बनती धागा प्रेमाचाही

शब्दां ची ही माळ ठेवितो चरणीं
शब्दफुले अशी उमलती.

वास्तव्य  तुझे हे  वाणीवरि रहावे
हीच असे इछ्चा शेवटाची.

— दर्शन

मिलन

कृष्ण रात्रि या चंद्रप्रकाशी
वाट तो पाहतो यमुनातीरी

राधिकेचि बेचैन पाऊले
धावती घेउनी कलश शिरी

नयन मिटूनी तो कृष्णसखा
वाजवीतो स्वप्नवत बासुरी

हृदयातिल सुर असे दैवी
भरून रहाती चराचरी

अथक पाउले राधिकेचीहि
उमटत जाती धरणी वरी

पाश तोडूनी धावत राहती
ओलांडती भुमी अन गिरी

उत्तररात्री असे मिलन जाहले
जसा चंद्र स्पर्शतो क्षितिजावरी

ईश प्रकृती मिलन होतसे
कोसळती प्रेमाच्या सरी

— दर्शन