मन

कधी वाचावे अपुलेच मन
जणू वाचावे पुस्तक उघडे
शेवटल्या कोऱ्या पानी
सापडे आपलेच रूपडे

प्रत्येक पान उलटता
आठवांचा पडदा सरकता
क्षणांच्या भरल्या ओळी
स्वप्नांचा निर्झर झिरपता

भरलेले सर्व समास
अन भरलेले सर्व रकाने
मधेच सापडली काही
सोडलेली कोरीच पाने

ती कोरी पाने वाचण्या
हृदया लागतसे दृष्टी
हितगुज मनाशी करता
दिसे आगळीच सृष्टी

दिसामाजी वाचावे
नेमेचि वेगळे पान
पुस्तक आपुल्या मनाचे
जणू भावनांचे फुलले रान

– दर्शन