उभा युगे अठ्ठावीस

पडघम तव नामाचे
आकाशी झडू लागले
श्वेतवर्णी हंस शेकडो
नभी उडु लागले

पाहीन त्यासी डोळा
ध्यास एकचि त्या लागला
केकारव तव नामाचा
जगती घुमू लागला

तु उभा युगे अठ्ठावीस
हात घेउनी कटी
खग जमले प्राशण्या
भक्तीरस चंद्रभागे तटी

धरून राउळा भोवती फेर
हंस घिरट्या घालती
नुरे आनंदा पारवार अवघा
पाउले पंढरीस चालती

तृष्णावल्या खगांची या
तुजवरी आगळीच प्रीती
चरणामृताचीच ही तृषा तुझिया
करावी घागर रिती

– दर्शन